Rodzaje zwyrodnienia kolana i co znaczy kość o kość
Udostępnij
Choroba zwyrodnieniowa to najczęstsza choroba stawu kolanowego. Chrząstka stopniowo się zużywa, kość pod nią się zmienia, a staw może stać się sztywny i bolesny. Zwyrodnienie nie u każdego wygląda jednak tak samo. To, gdzie się zaczyna, jak bardzo jest zaawansowane i co je spowodowało, może się bardzo różnić. Jeśli najpierw chcesz zrozumieć podstawy dotyczące chrząstki, przeczytaj artykuł o zużyciu chrząstki w kolanie.
Gdzie w kolanie: trzy przedziały stawu
W kolanie są trzy główne obszary, w których kości się stykają. Zwyrodnienie może zająć jeden, dwa albo wszystkie trzy.
- Przedział przyśrodkowy między kością udową a piszczelową, po stronie zwróconej do drugiego kolana. Ten obszar jest zajęty najczęściej, bo podczas chodzenia zwykle przenosi większe obciążenie. Ból odczuwa się zwykle po wewnętrznej stronie kolana. Więcej w artykule o bólu kolana po wewnętrznej stronie.
- Przedział boczny po zewnętrznej stronie kolana. Jest zajęty rzadziej, na przykład po urazie albo przy koślawych kolanach.
- Staw rzepkowo-udowy między rzepką a kością udową. Tu ból typowo pojawia się na schodach, przy kucaniu albo po długim siedzeniu.
Zwyrodnienie pierwotne i wtórne
Gdy nie da się znaleźć jednej wyraźnej przyczyny, lekarze mówią o zwyrodnieniu pierwotnym. Wiąże się ono z wiekiem, obciążeniem, genami i siłą mięśni. Zwyrodnienie wtórne rozwija się w następstwie czegoś innego, na przykład dawnego złamania, urazu łąkotki lub więzadła, zapalnej choroby stawów albo nieprawidłowego ustawienia nóg.
Stadia choroby zwyrodnieniowej kolana
Na zdjęciu rentgenowskim lekarze często opisują zwyrodnienie w kilku stadiach, od łagodnego do ciężkiego:
- Wczesne stadium: małe zgrubienia kostne przy stawie, a szpara stawowa jest jeszcze w dużej mierze prawidłowa.
- Średnie stadium: szpara stawowa się zwęża, bo chrząstka jest cieńsza.
- Zaawansowane stadium: szpara stawowa jest wyraźnie zwężona, kość pod chrząstką staje się gęstsza, a kształt końców kości może się zmienić.
Stadium na zdjęciu rentgenowskim nie mówi wszystkiego. To, jak bardzo boli kolano i jak dobrze się poruszasz, często w równym stopniu zależy od mięśni, wagi i codziennych nawyków.
Co znaczy kość o kość?
Kość o kość to popularne określenie sytuacji, w której szpara stawowa na zdjęciu rentgenowskim w jednej części kolana prawie zniknęła. Chrząstka jest tam bardzo cienka albo jej nie ma, więc powierzchnie kości leżą blisko siebie. Brzmi to groźnie i wiele osób wyobraża sobie, że kości ocierają się o siebie przy każdym kroku. W rzeczywistości ludzie z takim wynikiem odczuwają to bardzo różnie. Niektórzy dzięki odpowiednim ćwiczeniom i wsparciu wciąż pokonują pieszo dłuższe dystanse, a dla innych to powód, by porozmawiać z lekarzem o innych możliwościach leczenia.
Co pomaga, niezależnie od rodzaju
- Regularny, łagodny ruch, na przykład spacery, jazda na rowerze albo pływanie.
- Wzmacnianie mięśni uda i biodra, najlepiej pod okiem fizjoterapeuty.
- Prawidłowa masa ciała, która zmniejsza obciążenie przy każdym kroku.
- Rozłożenie aktywności w ciągu dnia, tak by po wysiłku zawsze przychodził też odpoczynek.
- Miękka opaska na kolano, którą wiele osób nosi w ciągu dnia dla łagodnego ucisku i przyjemnego poczucia wsparcia.
Jeśli ból nagle się zmieni, kolano mocno spuchnie albo nie możesz już stanąć na nodze, idź do lekarza. Sygnały ostrzegawcze opisujemy w artykule o tym, kiedy ból kolana trzeba traktować poważnie.
Opaska, którą naprawdę będziesz nosić
Najlepsza opaska to ta, która nie ląduje w szufladzie. Bambusowa opaska na kolano KeenTrove powstała właśnie po to:
- miękki, przewiewny bambus, wygodny także latem
- przylega mocno, ale nie wpija się pod kolanem
- nie blokuje kolana, więc poruszasz się naturalnie
- możesz ją nosić w dzień pod ubraniem i w nocy w łóżku
Z 60-dniową gwarancją zwrotu pieniędzy nic nie ryzykujesz.
Zobacz bambusową opaskę na kolano →
Uwaga: ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje badania lekarskiego. Jeśli masz problemy z krążeniem, cukrzycę albo niedawno przeszedłeś operację kolana, przed noszeniem ucisku skonsultuj się z lekarzem.

